Hoofdpersoon Xandra Jansen beschrijft in dit boek haar leven tijdens en na haar huwelijk met Herman Brood. Zij kwam rond haar 20ste jaar vanuit Brabant naar Amsterdam, waar ze in verschillende cafés achter de bar stond. In de kroeg van haar oom Gert-Jan Dröge, de Richter in de Reguliersdwarsstraat, ontmoette zij muzikant Herman Brood, met wie zij na verloop van tijd een relatie kreeg en zou trouwen.
Xandra komt uit het verhaal naar voren als een hartelijke en ruimhartige vrouw, die in haar gezin ook plaats had voor kinderen in een moeilijke situatie. Ondanks de problemen van Herman Brood met drugs/drank en wilde vrouwen bleef zij altijd achter hem staan.
In de periode dat Herman met andere vrouwen ging, had zij zelf ook andere partners – wat uitliep op een zwangerschap en de geboorte van dochter Holly Mae, volgens de wet binnen het huwelijk.
Maar allen konden vreedzaam samenleven; soms had Herman elders woonruimte, maar tegen het einde deelden zij – maar dan onder beperkingen – weer een huis.
Ook Herman’s onttakeling en de rol van de riooljournalistiek hierin komt aan de orde.
Xandra toonde zich ook tegen het einde van Herman’s leven een uiterst begripvolle partner.
Uit pure sensatiezucht nam ik dit boek mee uit de bibliotheek. Maar ik kwam onder de indruk van Xandra's grote liefde voor Herman Brood, en de manier waarop zij haar huis en hart openstelde voor kinderen die dat nodig hadden. Op 11 juli 2001 kwam ze onderweg langs het Hilton hotel en zag dat er iets gebeurd was. Ze reed door naar haar bestemming om bij thuiskomst te vernemen dat haar man vlak daarvoor van het dak van het Hilton was gesprongen.
Maar het leven ging door en na enige tijd hervatte zij haar werk als styliste bij verschillende t.v.-programma's en artiesten, zoals Manuela Kemp en Ruud de Wild.
