Loes Hegger beschrijft in deze roman de ‘gekreukelde’ levens van vijf zusters die op jonge leeftijd geconfronteerd worden met de dood van hun moeder. Het zijn in feite vijf beknopte biografieën van de zusters. Centraal staat de invloed van die vroege dood op hun geestelijke en maatschappelijke ontwikkeling.
Enkele thema’s die in dit boek voorkomen zijn het openlijk samenleven van twee vrouwen (homoseksualiteit bij vrouwen was onbekend of ondenkbaar), ongewenst de huisvrouwrol op je nek krijgen, de perfecte huisvrouw moeten of willen spelen, onbetaald en ondergewaardeerd werk doen. Thema’s waarin veel vrouwen zich zullen herkennen.
Het boek eindigt met de dood van de laatst overgebleven zuster. In de epiloog vinden wij de gedachten van de auteur over deze gang van zaken.
De titel ‘Zoals zussen zijn’ geeft naar mijn idee aan dat de zusters geen vrede hadden met het verloop van hun leven na de dood van hun moeder, maar dit uit solidariteit met de anderen of gebrek aan lef voortzetten.
Het boek is ondanks de af en toe zware thematiek uitstekend leesbaar en nodigt direct uit tot opnieuw lezen, Wat ik ook deed! Het is een heel fijn boek voor diegenen die oprecht geïnteresseerd zijn in de geschiedenis van de gewone vrouw.
Loes Hegger werkt als acteur, regisseur, docent en toneelschrijver. In haar eerste boek ‘Villa De Wartburg’ beschreef zij een tijdsbeeld van haar jeugd in het Nederland van na de oorlog. Op NPO 1 is een podcast aan haar en haar werk gewijd.
Uitgeverij Ambo/Anthos geeft boeken uit met een sterk verhalend karakter, vaak non-fictie, geschreven door bijvoorbeeld Herman Koch, Simone van der Vlugt en Milan Kundera.
